özel

1 Sıfat

Yalnız bir kişiye, bir şeye ait veya ilişkin olan

Cümle 1: Çileğin özel bir kokusu ve tadı vardır. Cümle 2: Kendisini özel olarak görmek istediğini söyledi. - F. R. Atay

Bir kişiyi ilgilendiren veya kişiye ait olan, hususî, zatî

Cümle 1: Özel iş. Özel mektup. Cümle 2: Özel bir diyeceği varmış gibi koluma girdi sokakta. - N. Cumalı Cümle 3: Dört lâstik özel arabalara has şatafatlı bir hışırtı ile asfaltta uzaklaştı. - H. Taner

Devlete değil, kişiye ait olan, hususî, resmî karşıtı

Dikkatle değer, istisnaî

Cümle 1: Özel bir ilgi gösterdi.

Her zaman görülenden, olağandan farklı

Cümle 1: Özel durumları da göz önüne alalım.