amir

1 Sıfat

Buyuran, emreden, üst

Cümle 1: Beş yıldır bu evin amiri, bir çeşit ağası gibi yaşamıştı. - H. E. Adıvar

İsim

Bir işte emir verme yetkisi olan kimse

Cümle 1: Akıl öğrettiğim herif şimdi bana amir oldu. - B. Felek