koyun

1

Verilen buyruklara uyan, kendi kişiliğini gösteremeyen kimse

İsim

Geviş getirenlerden, eti, sütü, yapağısı ve derisi için yetiştirilen evcil hayvan (Ovis aries)

2 İsim

Göğüsle giysi arası

Cümle 1: Kesesini koynunda taşır.

(yatmakta iken) Kollar arası, kucak

Cümle 1: Ninem bizde bulunduğu zamanlar onun koynundan başka bir yerde yattığımı hiç bilmem. - Y. K. Karaosmanoğlu

Koruyucu, şefkatli çevre

Cümle 1: Hepimiz bu yurdun koynunda yetiştik.